|
|
Het carnaval
Théophile Gautier (1811-1872)
IN DE STRAAT
Het is een oud populair deuntje
Door alle geschraapte violen,
Op afstand boze honden
Door alle neusorganen.
Muziek snuifdozen
Laat het in hun directory staan;
Voor kanaries is het klassiek,
En mijn grootmoeder leerde er als kind van.
Op deze melodie, pistons, klarinetten,
In de ballen met de stoffige wiegen,
Blaas griffiers en grisettes op,
En uit hun nesten vluchten de vogels.
De guinguette, onder zijn prieel
Van hop en kamperfoelie,
Feest, brullend het refrein,
Gay Sunday en Argenteuil.
De blinde man met de fagot die zeurt
Maakt krassen door de verkeerde vingers te gebruiken;
De Sebille met zijn tanden, zijn poedel
Naast hem het gegrom met een lage stem.
En de kleine gitaristen,
Dun onder hun dunne tartans,
Yelp het met hun droevige stemmen
Aan de tafels van zangcafés.
Paganini, de fantastische,
Op een avond, als met een haak,
Het antieke thema opgehaald
Vanaf het einde van zijn goddelijke boog,
En, het vervaagde gaas borduren
Dat het klatergoud nog steeds bloost,
Gedaan op de geminachte zin
Voer zijn gouden arabesken uit.
|
